นกไม่เห็นฟ้า ปลาไม่เห็นน้ำ

อุปมา

นกไม่เห็นฟ้า ปลาไม่เห็นน้ำ นกนั้นมองไม่เห็นท้องฟ้า เพราะมันบินอยู่บนฟ้าและเป็นส่วน หนึ่งของท้องฟ้า ปลานั้นมองไม่เห็นน้ำเพราะมันว่ายอยู่ในน้ำและเป็นส่วนหนึ่ง ของท้องน้ำ มนุษย์นั้นสามารถมองเห็นทั้งท้องฟ้าและผืนน้ำเพราะมนุษย์ ยืนอยู่บนพื้นดิน

อุปมัย

ผู้ที่ทำบุญโดยหวังผลตอบแทนนั้นย่อมมองไม่เห็นผลของบุญ กุศลที่ตนได้ทำลงไป เพราะคอยแต่นึกว่าทำบุญแล้วไม่ได้บุญ ผู้ที่ทำบาปโดยไม่มีความละอายนั้นย่อมมองไม่เห็นผลของ บาปที่ตนได้ทำลงไป เพราะนึกว่าตนไม่ได้ทำบาป ผ้ที่ทำบุญโดยมิได้หวังผลตอบแทนและมีความละอายต่อการ ทำบาปนั้นย่อมได้ชื่อว่าเป็นผู้ที่มองเห็นธรรม

เปรียบนกบินบนฟ้าไม่เห็นฟ้า หมู่ปลามองไม่เห็นน้ำได้ คนอยู่บนพื้นดินเห็นสิ้นไป ทั้งท้องฟ้ากว้างใหญ่และสายธาร สร้างบุญหวังบุญมาหนุนเนื่อง ยึดเป็นเรื่องติดแน่นดังแก่นสาร ประพฤติบาปหยาบช้ากิจสามานย์ ไม่รู้การอกุศลที่ตนทำ จัดเป็นคนไม่แจ้งแห่งบาปบุญ หมกมุ่นเผลอไผลในทางต่ำ ใครละวางว่างใจได้ประจำ ผู้นั้นมองเห็นธรรมอย่างแท้จริง ฯ </PLAINTEXT> <P><HR> หากรู้จักมองตัวเองเสียบ้างจะเห็นบุญและบาปได้ชัดเจนขึ้น </BODY> </HTML>