
ผู้ใหญ่คนหนึ่งทานข้าว ๒ จาน จึงอิ่มพอดี เด็กคนหนึ่งทานข้าว ๑ จาน จึงอิ่มพอดี ผู้ป่วยคนหนึ่งทานข้าวครึ่งจาน ก็อิ่มเสียแล้ว ความพอดีนั้นไม่ไดขึ้นอยู่กับจำนวน แต่ขึ้นอยู่กับความสามารถ ของแต่ละคน
ผู้ที่มีสติปัญญามาก พึงเรียนรู้ธรรมะให้มาก ผู้ที่มีสติปัญญาพอสมควร พึงเรียนรู้ธรรมะแต่พอควร ผู้ที่มีสติปัญญาน้อย พึงเรียนรู้ธรรมะเท่าที่จะสามารถเรียนได้ ผู้ที่พยายามเรียนรู้ธรรมะซึ่งเกินกว่ากำลังสติปัญญาของตนเอง จะไม่มีวันพบทางสายกลางซึ่งจะนำไปสู่ความสำเร็จได้เลย