
น้ำนั้นมีคุณสมบติ ในการชำระล้างสิ่งปฏิกูลได้เป็นอย่างดี แต่น้ำย่อมดูดซับเอาสิ่งปฏิกูลนั้นเข้าไว้ในตัวเองด้วยเป็นธรรมดา ถ้าน้ำไม่ได้รับแสงแดดแผดเผาจนเป็นไอแยกตัวออกไปจาก สิ่งปฏิกูลนั้นแล้ว น้ำย่อมเป็นฝ่ายสกปรกเน่าเหม็น เพราะสิ่งปฏิกูลนั้นในขณะที่ สิ่งอื่นกลับสะอาดและผ่องใสเพราะน้ำ
การที่เรามุ่งช่วยผู้อื่นซึ่งกำลังมีความทุกข์นั้น เปรียบเหมือน น้ำที่ช่วยในการชำระล้างสิ่งปฏิกูล แต่ความทุกข์ของผู้อื่นย่อมต้องเข้ามาพัวพันอยู่ในจิตใจของ เราด้วยเป็นธรรมดา ถัาเรายังไม่รู้จักใช้ธรรมเพื่อช่วยแยกจิตของตนเองให้พ้นจาก ความทุกข์แล้ว แม้สามารถช่วยคลายทุกข์ให้ผู้อื่นได้ แต่เราจะกลับเป็นผู้มี ความทุกข์เสียเอง